De Minneola

Pak een boek en ga de zon in, want het is Boekenweek! Verboden Vruchten is het prikkelende thema van dit jaar. Daarom dit keer geen column maar een licht prozafragmentje als hors d’oeuvre.

images

Suzan was klaar met het hele datinggedoe. Voor haar geen Tinder en geen hoogopgeleide mannen meer. Ze was er te veel uren mee kwijt, hoofdzakelijk met fantasieën over hoe de afspraak zou verlopen. Als Suzan zo’n man dan in het echt zag moest hij het meestal afleggen tegen het fictieve personage dat ze van hem had gemaakt.

   Dus vandaag stond er geen afspraak in haar agenda. Suzan pakte haar boodschappentas. Ze zou straks wat lekkers voor zichzelf klaarmaken. Avocado met balsamicoazijn, een bord verse ravioli met roomsaus en een glas witte wijn. En dan Netflix aan, daar zaten ook lekkere mannen bij.
   In de supermarkt was het druk. Suzan had geen lijstje gemaakt maar proefde de smaak op haar tong. Ze wist wat ze wilde, roomsaus met een zuurtje erin. Bij het schap met citrusfruit viel haar oog op een berg gestapelde minneola’s. Raar toch, dacht ze, eerst vond je ze alleen tussen het exotische fruit, maar nu lagen ze op een prominente plek naast de sinaasappelen.
   Ze pakte een minneola van de stapel. Hij leek op een grote mandarijn maar met een bijna obsceen uitstulpinkje aan een van zijn polen. Suzan aaide over de stevige schil en rook er even aan. De vrucht had iets stoers vond ze. En tegelijk ook zacht. Waar ze de banaan vanwege zijn vorm de schreeuwerige macho onder het fruit vond, had de minneola het karakter van een man die je in eerste instantie over het hoofd zag, maar die onverwacht geheel aan jouw eisen voldeed. Ze vulde een zak met vijf minneola’s en legde die in haar kar.
   Thuis schikte ze de vruchten in een antieke schaal. Hun uitstulpinkjes staken mooi recht omhoog en door de gloed van de lamp boven de tafel wonnen ze aan glans. Ze keek er even naar, pakte toen de middelste minneola uit de schaal en rolde ermee tussen haar handen. Met haar wijsvinger zocht ze een geschikt plekje om hem te openen. De schil gaf zich wonderbaarlijk snel gewonnen. Te snel bijna. Suzan wilde dat dit lang zou duren. Ik kleed hem uit, dacht ze, en hij vind het goed. De naakte huid van de vrucht voelde ruwer aan dan ze had verwacht en liefkozend wreef ze over de witte vezeltjes. Daarna duwde ze voorzichtig haar neus in de opening waar de partjes samenkwamen en snoof diep. Aan de onderkant voelde ze het kenmerkende bobbeltje dat door het pellen bloot was komen te liggen. Toen haar neus vol was van zijn geur, trok ze een van de partjes los. Het gleed soepel tussen haar vochtige lippen naar binnen. Het vlies voelde, nu het nat was, wat zachter aan. Toen beet ze het door. Zoetzuur sap vulde haar mond en droop langs haar kin naar beneden. Suzan streek het vocht weg en gewoontegetrouw pakte ze haar telefoon uit haar broekzak.
   Ze waren er vast wel, die zachte, stoere mannen op Tinder.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s